Koszyk

Koszyk jest pusty

Budowa mierników mocy

14.12.2017

Od kiedy mierniki mocy zostały wprowadzone do kolarskiego peletonu podlegają ciągłej ewolucji, zresztą jak cały osprzęt. Pierwotnie wyjątkowo drogie i dostępne tylko w laboratoriach sportowych, z czasem zaczęły być coraz dokładniejsze, tańsze w produkcji i bardziej intuicyjne w montażu i użytkowaniu. Miernik mocy jest w zasadzie zestawem tensometrów (czujników mierzących napięcia materiału), które zbierają informacje na temat odkształceń elementu roweru na który działają siły kolarza. Po odpowiedniej analizie tych parametrów zawodnik lub trener otrzymuje informację zwrotną w postaci "mocy" i może tę informację wykorzystać podczas treningu oraz zawodów.

Pierwsze mierniki były zlokalizowane w okolicy pająka prawego ramienia mechanizmu korbowego. Z czasem inżynierowie pracujący nad sposobem mierzenia mocy w kolarstwie zaczęli szukać lepszych miejsc do dokonywania pomiaru. W kilkudziesięcioletniej historii rozwoju mierników mocy kolarze oprócz wspomnianych wcześniej mierników w pająku mechanizmu korbowego, mieli do czynienia z miernikami zainstalowanymi w piastach, pedałach, ramionach korby, na ramach rowerów, kierownicach (estymujące wartość mocy na podstawie takich parametrów jak prędkość, płaszczyzna czołowa i siła wiatru).

Część wynalazków okazała się ewolucyjnym zaułkiem, a reszta podlega dalszemu rozwojowi i dzisiaj na rynku istnieje kilka typów mierników mocy, które różnią się ze względu na miejsce instalacji na rowerze. Do najpopularniejszych typów mierników mocy należą:

  • pedały z pomiarem mocy
  • mierniki zlokalizowane w pająku prawego ramienia korby
  • mierniki zlokalizowane przy zębatkach mechanizmu korbowego
  • mierniki zlokalizowane w ramieniu (lub ramionach) mechanizmu korbowego
  • pomiar mocy wbudowany w tylną piastę

Każdy z powyższych mierników ma pewne cechy, które w przypadku poszczególnych użytkowników, mogą być uznawane za zalety lub wady. Istotnym kryterium różnicującym mierniki mocy jest to czy przekazywana zawodnikowi informacja jest zbierana z jednego czy dwóch czujników. Więcej sensorów pozwala na porównanie mocy generowanej przez lewą i prawą nogę. Taka informacja zwiększa ilość dostępnych dla zawodnika czy trenera informacji (rozkład mocy lewa/prawa), ale wbrew pozorom nie jest w treningu opartym o pomiar mocy najważniejsza.

Typy mierników mocy

W przypadku amatorów kolarstwa szosowego korzystających z jednego roweru do treningów i do startów (wliczając w to jeden zestaw kół), korzystanie z pomiaru mocy zamontowanego w piaście tylnego koła wydaje się być całkiem bezproblemowe. Zdecydowanie inaczej wygląda sytuacja, gdy z pomiaru mocy chce korzystać ambitny kolarz szosowy, górski lub triathlonista. W tych przypadkach zawodnicy mogą swoje rowery zmieniać dość często jednocześnie nie mając możliwości korzystania z pomocy mechaników i to czy miernik mocy można łatwo przemieścić między rowerami staje się bardzo istotne. Najłatwiejszym w przemieszczaniu typem miernika jest pomiar zlokalizowany w jednym lub dwóch pedałach.

Takie rozwiązanie z pewnością sprawdzi się wśród triathlonistów posiadających rowery szosowe oraz triathlonowe (startowe) oraz wśród kolarzy trenujących naprzemiennie na różnych rowerach (np. w zależności od sezonu - rower przełajowy, rower MTB, rower szosowy, rower czasowy). Trzeba podkreślić, że póki co producenci nie zaprezentowali jeszcze mierników mocy zintegrowanych z pedałami systemu SPD, czyli dla rowerów górskich. Mierniki mocy zlokalizowane w okolicy mechanizmu korbowego, wymagają trochę więcej manipulacji przy rowerze, jednak w przypadku miernika zlokalizowanego w jednym (lewym) z ramion mechanizmu, jest to jak najbardziej możliwe. Trochę trudniejszy jest demontaż całego mechanizmu korbowego i często dany zestaw może nie być kompatybilny z różnymi rowerami. Wybierając miernik warto wypisać sobie wszystkie potrzebne nam funkcje i w razie wątpliwości skonsultować się ze sprzedawcą.

Sterownik

Sam miernik mocy to nie wszystko co jest potrzebne by wprowadzić swój trening na wyższy poziom. Konieczny jest także odpowiedni sprzęt elektroniczny, który pozwoli na odczytywanie wartości jakie zbierają czujniki.

Aktualnie znakomita większość kolarzy korzysta z elektroniki pozwalającej na zbieranie danych z różnych czujników - prędkości, kadencji, tętna. Wiele z tych czujników opiera się na bezprzewodowej komunikacji w postaci protokołu ANT+ lub Bluetooth Smart i najczęściej pozwala na bardzo łatwe podłączenie miernika do monitora aktywności umieszczonego na kierownicy.

W przypadku wątpliwości, czy aktualnie posiadany przez Ciebie sprzęt monitorujący jest kompatybilny z danym miernikiem mocy, warto skonsultować się ze sprzedawcą.