Program
lojalnościowy
4,9/5 Nasza ocena
na Opineo
Punkty odbioru rowerów
Dostawa gratis w 24h
Tadej Pogačar wygrał 112. edycję Liège-Bastogne-Liège i po raz trzeci z rzędu triumfował w „La Doyenne". Słoweniec zaatakował na Côte de la Roche-aux-Faucons, zrzucił z koła jedynego rywala – 19-letniego Paula Seixasa – i na metę w Liège wjechał samotnie z przewagą 45 sekund.
W wyścigu kobiet równie bezapelacyjnie triumfowała Demi Vollering, która swój atak przeprowadziła już na La Redoute i finiszowała ponad półtorej minuty przed rywalkami. Na trzecim miejscu w kobiecej rywalizacji zameldowała się Katarzyna Niewiadoma.

Data wyścigu: 26 kwietnia 2026
Miejsce startu: Liège
Miejsce mety: Liège
Typ wyścigu: jednodniowy klasyk, jeden z pięciu monumentów kolarskich
Dystans w wyścigu mężczyzn: 260 km
Dystans w wyścigu kobiet: 156 km
Charakterystyka trasy: pagórkowaty teren Ardenii, krótkie strome podjazdy w okolicach mety, trudne warunki pogodowe: deszcz, wiatr boczny
Transmisja w Polsce: Eurosport, HBO Max, Player
La Doyene, czyli w wolnym tłumaczeniu „Staruszka", po raz pierwszy wystartowała w 1892 roku jako zmagania dla amatorów. Profesjonalny charakter imprezie nadano dopiero dwa lata później. Zwycięzcą wszystkich trzech pierwszych edycji był Léon Houa, belgijski kolarz szosowy. W mistrzowskim stylu pokonał ok. 260-kilometrową trasę biegnącą przez ardeńskie wzniesienia, znacząco wyprzedzając rywali.
To najstarszy z monumentów kolarskich – pierwsza edycja odbyła się 4 lata przed Paris – Roubaix, a także aż o 20 lat wcześniej niż Ronde van Vlaanderen. Ciągłość zmagań przerwały wyłącznie wojny światowe. Co interesujące, Liège jako stałe miejsce startu ustalono dopiero w 1920 roku.
Wyścig jest jednocześnie zakończeniem tzw. kampanii ardeńskiej, czyli trzech wyścigów rozgrywanych pod koniec kwietnia w Ardenach:
Zmagania te kończą sezon klasyczny. Później na kolarzy czeka seria wielkich tourów. Ostatni z monumentów – Giro di Lombardia – odbywa się dopiero jesienią.
Pogačar wygrał po raz czwarty w karierze i trzeci z rzędu, zostając pierwszym kolarzem od Moreno Argentina (1985–1987), który trzykrotnie z rzędu sięgnął po La Doyenne. To była najszybsza edycja w historii wyścigu.
| 1. | Tadej Pogačar (SLO) | UAE Team Emirates-XRG | 5:50:28 |
| 2. | Paul Seixas (FRA) | Decathlon CMA CGM | +0:45 |
| 3. | Remco Evenepoel (BEL) | Red Bull-Bora-Hansgrohe | +1:42 |
Już w pierwszej części rywalizacji doszło do niespodziewanego rozwoju wypadków. Peleton rozdzielił się na dwie grupy – Remco Evenepoel znalazł się w czołowej, natomiast Tadej Pogačar w grupie pościgowej. Różnica urosła do czterech minut. UAE Emirates, zamiast gonić, odpuściło pościg, pozwalając przerwie rosnąć jeszcze bardziej.
Sytuacja zmieniła się na Col de Haussire, gdzie przewaga czołówki stopniała do dwóch minut, a na Côte de Wanne ucieczka została ostatecznie zneutralizowana. W finale ucieczkę próbowali kontynuować Alexander Kamp, Gijs Leemreize i Hugo Houle, ale zostali złapani u podnóża Stockeu.
Na Côte de La Redoute Pogačar i jego główny rywal – 19-letni Francuz Paul Seixas – odjechali reszcie stawki. Młody zawodnik Decathlon CMA CGM wytrzymał tempo mistrza świata aż do Côte de la Roche-aux-Faucons, gdzie Pogačar wyprowadził decydujący atak. Słoweniec finiszował samotnie z przewagą 45 sekund nad Seixasem i 1:42 nad Evenepoel.
W kobiecej edycji nie było żadnych niespodzianek – Demi Vollering zaatakowała samotnie na La Redoute i nie dała rywalkom żadnych szans. Holenderka wygrała trzecią edycję wyścigu w karierze, stając się tym samym outright rekordzistką w historii "La Doyenne" kobiet. Do mety dotarła ponad półtorej minuty przed rywalkami, a jej dominacja w całym wiosennym sezonie klasycznym 2026 nie ma sobie równych – triumfowała w Omloop Het Nieuwsblad, Tour of Flanders, La Flèche Wallonne i Liège.
Dla polskich kibiców szczególnie ważne: na trzecim miejscu finiszowała Katarzyna Niewiadoma, która w sprincie o srebro przegrała z Puck Pieterse.
| 1. | Demi Vollering (NED) | FDJ United–Suez | 4:10:22 |
| 2. | Puck Pieterse (NED) | Fenix–Premier Tech | +1:29 |
| 3. | Katarzyna Niewiadoma (POL) | Canyon–SRAM | +1:29 |
| Rok | Zwycięzca | Zwyciężczyni |
|---|---|---|
| 2026 | Primož Roglič | Lizzie Deignan |
| 2025 | Tadej Pogačar | Demi Vollering |
| 2024 | Remco Evenepoel | Annemiek van Vleuten |
| 2023 | Remco Evenepoel | Demi Vollering |
| 2022 | Tadej Pogačar | Grace Brown |
| 2021 | Tadej Pogačar | Kimberley Le Court |
| 2022 | Tadej Pogačar | Demi Vollering |
Liège-Bastogne-Liège uznaje się za jeden z najbardziej wymagających wyścigów. Podczas każdej edycji należy pokonać od 14 do 17 côtów, czyli stromych podjazdów. Za kluczowe uznaje się trzy:
W edycji 2026 organizatorzy zdecydowali się na zachowanie finałowych côtów, dodając jednocześnie Col du Maquisard i Côte de Desnié przed Redoute. Kolarze pokonali 260-km trasę z przewyższeniami wynoszącymi 4395 m.
Nie da się zaprzeczyć, że królami Liège-Bastogne-Liège są Belgowie, którzy triumfowali aż 61 razy, deklasując w klasyfikacji ogólnej kolarzy z każdej innej nacji. Daleko za nimi plasują się Włosi z 12 zwycięstwami i Szwajcarzy z 6.
Tytuł króla Ardenów historycznie należał do Eddy'ego Merckxa, który zwyciężył wyścig pięciokrotnie: w latach 1969, 1970, 1972, 1974 i 1975. Tegorocznym zwycięstwem Tadej Pogačar dołączył do ekskluzywnego grona zawodników z czterema triumfami w "La Doyenne", co jednym krokiem dzieli go od pobicia rekordu Belga.

"La Doyenne" ma w Polsce swoją wielką bohaterkę. Katarzyna Niewiadoma zdobyła w 2026 roku trzecie miejsce w wyścigu kobiet – to jej najlepszy wynik w tym klasyku od podium w 2017 roku, kiedy zadebiutowała jako jedna z pierwszych uczestniczek kobiecej edycji. W kategorii mężczyzn najlepszym polskim wynikiem pozostaje 9. miejsce Michała Kwiatkowskiego z 2019 roku.
Podobnie do innych wielkich monumentów kolarskich, prawa do transmisji posiada Warner Bros. Discovery. Wyścig można oglądać na kanałach Eurosportu oraz na serwisach streamingowych HBO Max i Player.
W tej samej stacji można oglądać inne monumenty (np. Milan – San Remo) oraz wszystkie wyścigi klasy WT.
Amatorzy kolarstwa również mogą spróbować swoich sił na pętli Liège-Bastogne-Liège. Wyścig amatorski rozgrywa się dzień przed profesjonalistami, a na starcie staje nawet 8000 uczestników. Do wyboru są trzy dystanse – 80 km, 163 km i 255 km. Każdy z nich obejmuje klasyczny finał z Redoute i Roche-aux-Faucons.
Nie jest to tak znany wyścig jak Strade Bianche (L'Eroica) czy Paris–Roubaix Challenge