Giro d'Italia 2026. Aktualne wyniki, klasyfikacja i relacje dzień po dniu

Jedna z najważniejszych imprez w kolarskim kalendarzu – 109. edycja Giro d'Italia – już wystartowała! Peleton rozpoczął zmagania 8 maja i ma przed sobą w sumie trzy tygodnie zaciętej rywalizacji, która potrwa do 31 maja. Zawodnicy pokonają łącznie 3468 km podzielonych na 21 etapów: 8 płaskich, 7 pagórkowatych i 5 górskich. 

Tegoroczna rywalizacja w Giro d'Italia nieuchronnie zbliża się do finału w Rzymie. Peleton ma za sobą osiemnaście etapów pełnych wymagających wspinaczek, niespodziewanych ucieczek i zaciętych finiszów. Jonas Vingegaard (Team Visma | Lease a Bike) z bezpieczną przewagą kontroluje klasyfikację generalną, jednak rywalizacja o pozostałe stopnie podium oraz zwycięstwa etapowe wciąż pozostaje otwarta. 

Ostatnie dni to sukcesy uciekinierów w Dolomitach oraz powrót do głosu najszybszych zawodników, czego dowodem jest trzeci triumf Paula Magniera na osiemnastym odcinku wyścigu.

 Najważniejsze informacje o Giro d'Italia: 

 Giro d'Italia 2026 – wyniki i sytuacja w peletonie

Trwa trzeci, kluczowy tydzień rywalizacji. Alpejska faza wyścigu przyniosła weryfikację formy pretendentów do podium w GC. Jonas Vingegaard zaprezentował najwyższą dyspozycję w wysokich górach, przejmując Maglia Rosa i budując solidną przewagę nad resztą stawki. Po pokonaniu znacznych przewyższeń w grupie zasadniczej widoczne jest nagromadzone zmęczenie. Taka sytuacja otwiera drogę do sukcesów dla harcowników, a także pozwala nielicznym sprinterom na walkę o punkty na płaskich końcówkach. Choć pozycja lidera wydaje się stabilna, walka o niższe stopnie podium oraz triumf w klasyfikacji drużynowej nadal trwa.

Wyniki etapów:

Stan na 29 maja 2026 r. – przed startem 19. etapu

Osiemnasty etap (28 maja) poprowadzony z Fai della Paganella do Pieve di Soligo (171 km) stanowił szansę dla najszybszych kolarzy, którym udało się przetrwać jazdę w wysokich górach. W wyniku bardzo dobrego rozprowadzenia przez zespół, ostateczny triumf po sprincie odniósł Paul Magnier (Soudal – Quick-Step). Parę kilometrów przed metą kolarze mieli do podjechania Muro di Ca’ del Poggio (1,1 km; 11,3%), dlatego peleton dojechał za sprinterami w mocno zredukowanym składzie. Główni faworyci mieli w Pieve di Soligo ten sam czas, co pozwoliło utrzymać dotychczasowy układ na najwyższych pozycjach w klasyfikacji generalnej.

Wyniki 18. etapu: Fai della Paganella – Pieve di Soligo (171 km)

1. Paul Magnier (Soudal – Quick-Step) – 3h 48' 50"
2. Edoardo Zambanini (Bahrain – Victorious) – + 0' 00"
3. Jonathan Milan (Lidl – Trek) – + 0' 00"
4. Francesco Busatto (Alpecin – Premier Tech) – + 0' 00"
5. Corbin Strong (NSN Cycling Team) – + 0' 00"

Klasyfikacje Giro d'Italia 2026 po 18. etapie

Klasyfikacja Generalna (Maglia Rosa)

Faworyci ukończyli 18. etap bezpiecznie w głównej grupie. Czołowa dziesiątka wyścigu nie uległa zmianie przed finałowymi, bardzo wymagającymi podjazdami zaplanowanymi na kolejne dni.

1. Jonas Vingegaard (Team Visma | Lease a Bike) – 70h 44' 04"

2. Felix Gall (Decathlon CMA CGM Team) – + 4' 03"

3. Thymen Arensman (Netcompany INEOS) – + 4' 27"

4. Jai Hindley (Red Bull – BORA – hansgrohe) – + 5' 00"

5. Afonso Eulálio (Bahrain – Victorious) – + 5' 40"

6. Derek Gee-West (Lidl – Trek) – + 7' 09"

7. Michael Storer (Tudor Pro Cycling Team) – + 7' 14"

8. Davide Piganzoli (Team Visma | Lease a Bike) – + 7' 57"

9. Damiano Caruso (Bahrain – Victorious) – + 8' 34"

10. Ben O'Connor (Team Jayco AlUla) – + 9' 20"

Kronika wyścigu Giro d'Italia 2026. Tak wyglądała droga do 17. etapu

• Siedemnasty etap (27 maja) z Cassano d'Adda do Andalo (202 km) to odcinek, na którym triumfowała długa ucieczka. Peleton, mając w perspektywie kolejne trudne wzniesienia, pozwolił harcownikom na wypracowanie bezpiecznej przewagi. Niespełna kilometr przed metą na skuteczny, samotny atak zdecydował się Michael Valgren (EF Education – EasyPost). Dla 34-letniego Duńczyka, wracającego do dyspozycji po bardzo poważnym wypadku z 2022 roku, było to pierwsze etapowe zwycięstwo w Wielkim Tourze. Grupa liderów ukończyła rywalizację w spokojnym tempie.
  
• Szesnasty etap (26 maja) z Bellinzony do Carì (113 km) to krótki, lecz niezwykle brutalny powrót w góry po dniu przerwy. Jonas Vingegaard ponownie przypuścił niszczycielski atak na finałowym podjeździe, wygrywając etap z przewagą minuty i 9 sekund nad Felixem Gallem. Trzeci na mecie zameldował się Jai Hindley (+ 1' 11"
• Piętnasty etap (24 maja) z Voghery do Mediolanu (156 km) zakończył się wielkim zwycięstwem ucieczki. Na niebezpiecznych, najeżonych szynami tramwajowymi rundach w Mediolanie, sędziowie – m.in. pod presją lidera Jonasa Vingegaarda dbającego o zdrowie kolarzy – zneutralizowali czas do klasyfikacji generalnej przed ostatnim okrążeniem. Pozbawiony motywacji peleton odpuścił pogoń, a z czteroosobowego odjazdu po piękny triumf sięgnął Norweg Fredrik Dversnes (Uno-X Mobility).
  
• Czternasty etap (23 maja) z Aosty do stacji narciarskiej Pila (Gressan) to był dzień sądu (133 km). Jonas Vingegaard przypuścił niszczycielski atak na finałowym podjeździe, wygrywając etap i zyskując cenne sekundy bonifikaty. Świetnie dysponowany Felix Gall stracił do niego 49 sekund, a Jai Hindley 58. Afonso Eulálio walczył heroicznie, ale dotarł na metę blisko trzy minuty po Duńczyku, ostatecznie oddając mu różowy trykot lidera.
• Trzynasty etap (22 maja) zakończył się sukcesem ucieczki. Na trasie do Verbanii (189 km) najsilniejszy okazał się doświadczony Alberto Bettiol z XDS Astana Team, triumfując po solowym ataku w końcówce. Peleton z faworytami wjechał na metę z ponad 13-minutową stratą w trybie "aktywnego wypoczynku".
• Dwunasty etap (21 maja) z Imperii do Novi Ligure (175 km) padł łupem Belga. Alec Segaert wykorzystał zawahnie "wypompowanych" pociągów sprinterskich i 3 kilometry przed metą uciekł peletonowi, dowożąc minimalną przewagę do samej kreski.
• Jedenasty etap (20 maja) z Porcari do Chiavari na dystansie 195 kilometrów stał pod znakiem udanej ucieczki. Swoją fenomenalną formę po raz kolejny potwierdził Jhonatan Narváez (UAE Team Emirates - XRG), który zameldował się w odjeździe i wykończył rywali, pokonując na sprinterskim finiszu Hiszpana Enrica Masa. Ekwadorczyk zanotował tym samym już trzecie etapowe zwycięstwo w tegorocznym Giro d'Italia! Wielkim wygranym okazał się także Chris Harper, który dzięki odjazdowi awansował do czołowej dziesiątki wyścigu.
  
• Dziesiąty etap (19 maja), czyli długo wyczekiwana, ponad 42-kilometrowa jazda indywidualna na czas po pofałdowanych szosach Toskanii, trzymał w napięciu do samego końca. Zgodnie z oczekiwaniami, etapowe zwycięstwo padło łupem specjalistów – najszybszy z ogromną przewagą okazał się Włoch Filippo Ganna (Ineos Grenadiers), wyprzedzając świetnie jadącego Thymena Arensmana, czyli kolarza walczącego o podium Giro. Cały kolarski świat patrzył jednak na walkę o Maglia Rosa. Duńczyk ruszył na trasę z zamiarem zniwelowania 2 minut i 24 sekund straty do Afonso Eulálio. Z każdym kilometrem przewaga Portugalczyka topniała, jednak lider wyścigu pojechał świetną czasówkę i pozostaść liderem z 27-sekundową przewagą.
• Dziewiąty etap z Cervii na szczyt Corno alle Scale (17 maja) przyniósł kolejną wielką bitwę w górach przed dniem przerwy. Ponownie bezkonkurencyjny na stromej, finałowej wspinaczce okazał się Jonas Vingegaard, który pokonał w bezpośrednim pojedynku Felixa Galla i zgarnął swój drugi etapowy skalp. Bohaterem dnia został jednak znów lider wyścigu, Afonso Eulálio – finiszując na 5. miejscu ze stratą zaledwie 41 sekund, zdołał obronić Maglia Rosa i zapewnić sobie przewagę przed zaplanowaną na wtorek, wymagającą, ponad 40-kilometrową jazdą indywidualną na czas w Toskanii.
• Ósmy etap (16 maja) z Chieti do Fermo dał okazję do popisu uciekinierom. Po pasjonującej rywalizacji na stromej sekwencji ścianek (m.in. Muro di Capodarco) po swój drugi triumf w tegorocznej edycji sięgnął Ekwadorczyk Jhonatan Narváez, odjeżdżając z ucieczki na finałowych kilometrach. Liderzy wyścigu finiszowali w zasadniczej grupie, dzięki czemu Eulálio bez przeszkód zachował koszulkę lidera.
• Siódmy etap z Formii na mityczny i niezwykle stromy podjazd Blockhaus (15 maja) stał się areną pierwszego wielkiego pokazu siły faworytów klasyfikacji generalnej. Po "zostającym w nogach" dystansie 244 kilometrów potężny, samotny atak przeprowadził Jonas Vingegaard, wygrywając etap z przewagą 13 sekund nad Felixem Gallem. Choć dotychczasowi wiceliderzy ponieśli spore straty, jadący w Maglia Rosa Portugalczyk Afonso Eulálio wykazał się niesamowitym charakterem i zdołał obronić pozycję lidera wyścigu.
• Szósty etap z metą w Neapolu (14 maja) przyniósł techniczny i deszczowy finał na Piazza del Plebiscito, gdzie po zwycięstwo w chaotycznych okolicznościach sięgnął Davide Ballerini. Choć na mokrym bruku w samej końcówce doszło do masowej kraksy, w której ucierpieli m.in. Dylan Groenewegen oraz Jonathan Milan, lider wyścigu finiszował bezpiecznie, zachowując Maglia Rosa przed królewskim wyzwaniem. Główni faworyci mieli jednak pełne przekonanie, że etap 7. (podjazd na Blockhaus) i 10. (ponad 40-kilometrowa czasówka) pozwolą spokojnie odrobić czas do zawodników takich jak Eulálio, Arrieta czy Scaroni.
• Piąty etap do Potenzy przyniósł ucieczkę w potężnej ulewie, która całkowicie zdemolowała dotychczasowy układ sił. Peleton pozwolił odjazdowi zyskać ogromną przewagę, dzięki czemu nowym liderem został rewolucyjny Portugalczyk Afonso Eulálio, a faworyci tacy jak Jonas Vingegaard czy Giulio Pellizzari tracili po nim do lidera ponad 6 minut.
• Czwarty etap (12 maja) na trasie z Catanzaro do Cosenzy (138 km) przyniósł dynamiczną walkę i pierwsze zwycięstwo etapowe Jhonatana Narváeza w tej edycji. To właśnie po tym odcinku marzenia o różowej koszulce spełnił waleczny Włoch Giulio Ciccone, wyprzedzając w klasyfikacji generalnej dotychczasowych liderów.
• Trzeci etap (10 maja) z Płowdiwu do Sofii (175 km) był kolejną okazją do zaprezentowania nienagannej formy przez sprinterów. Po raz drugi w bułgarskiej części wyścigu bezkonkurencyjny na finiszu okazał się Francuz Paul Magnier, a pozycję lidera wyścigu zdołał utrzymać Guillermo Thomas Silva.
• Drugi etap (9 maja), prowadzący z Burgasu do Wielkiego Tyrnowa na imponującym dystansie 221 kilometrów, należał do uciekinierów. Walkę z peletonem po mistrzowsku rozegrał Urugwajczyk Guillermo Thomas Silva (XDS Astana Team), który nie tylko zgarnął etapowy skalp, ale także przejął koszulkę lidera klasyfikacji generalnej.
• Pierwszy etap (8 maja) zainaugurował tegoroczne Giro d'Italia w Bułgarii, na płaskiej trasie z Nessebaru do Burgasu (147 km). Inauguracyjny odcinek zakończył się klasycznym, masowym finiszem z peletonu, w którym najszybszy okazał się Paul Magnier (Soudal Quick-Step), zostając tym samym pierwszym posiadaczem Maglia Rosa.

Raport medyczny – kto wycofał się z Giro 2026? (DNS/DNF/DSQ)

Wjazd w trzeci tydzień rywalizacji i rosnące zmęczenie zbierają kolejne żniwo w peletonie. Do listy kolarzy, którzy musieli przedwcześnie opuścić wyścig, dołączył Nickolas Zukowsky, wycofując się na 17. etapie w wyniku odniesionych obrażeń po kraksie. Zmagania z powodu infekcji zakończyli także Pascal Ackermann oraz Christian Scaroni. Przypomnijmy również, że sędziowie bezwzględnie usunęli z imprezy Enrico Zanoncello (DSQ) za niebezpieczne zajeżdżanie drogi. Wcześniej z trasą pożegnali się uznani zawodnicy, w tym m.in.: Javier Romo, Lennert Van Eetvelt, Wilco Kelderman, Arnaud De Lie czy Kaden Groves.

W efekcie wszystkich dotychczasowych wycofań, przed startem 19. etapu w peletonie pozostało 152 ze 176 kolarzy, którzy rozpoczęli zmagania w Bułgarii.

Lista kolarzy, którzy musieli opuścić karawanę wyścigu:

• Nickolas Zukowsky (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team) – DNF na 17. etapie
• Pascal Ackermann (Team Jayco AlUla) – DNS do 16. etapu
• Enrico Zanoncello (Bardiani CSF 7 Saber) – DSQ po 15. etapie
• Christian Scaroni (XDS Astana Team) – DNF na 14. etapie
• Enrico Zanoncello (Bardiani CSF 7 Saber) – DSQ
• Javier Romo (Movistar Team) – DNF na 12. etapie
• Sjoerd Bax (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team) – DNS do 12. etapu
• Lennert Van Eetvelt (Lotto Intermarché) – DNS do 12. etapu
• Felix Engelhardt (Team Jayco AlUla) – DNS do 6. etapu
• Jake Stewart (Alpecin - Deceuninck) – DNF na 8. etapie
• Fabio Christen (Pinarello Q36.5 Pro Cycling Team) – DNF na 8. etapie
• Kaden Groves (Alpecin - Premier Tech) – DNF na 4. etapie
• Arnaud De Lie (Lotto Intermarché) – DNF na 4. etapie
• Wilco Kelderman (Team Visma | Lease a Bike) – DNS do 4. etapu
• Milan Menten (Lotto Intermarché) – DNS do 5. etapu
• Samuele Battistella (EF Education - EasyPost) – DNF na 5. etapie
• Joshua Giddings (Lotto Intermarché) – DNF na 5. etapie
• Timo De Jong (Team Picnic PostNL) – DNF na 5. etapie

Wcześniejsze wycofania (etapy w Bułgarii): 

• Matteo Moschetti, 
• Santiago Buitrago, 
• Marc Soler, Jay Vine, 
• Ådne Holter, 
• Adam Yates,
•  Andrea Vendrame.

 Etapy Giro d'Italia 2026 – gdzie czekają nas największe emocje?

Każdego roku trasa Giro d'Italia jest inna. Najdłuższy dystans musieli pokonać zawodnicy w roku 1954, kiedy to należało przemierzyć aż 4337 km. Dla porównania w roku 2026 wszystkie etapy mają łączną długość 3459 km. Na przestrzeni lat największe zmiany w przebiegu trasy wprowadzono w 1988 roku. Wówczas zwiększono liczbę trudnych etapów górskich, co zwiększyło trudność wyścigu. Co ciekawe, na 9 etapie edycji 2025 kolarze na rowerach szosowych mieli do przejechania 30 km odcinek gravelowy, po popularnych białych drogach z wyścigu Strade Bianche.

Ile trwa Giro d'Italia? Tradycyjnie są to trzy tygodnie. Tegoroczna edycja rozpoczyna się 8 maja w Bułgarii i kończy 31 maja w Rzymie. Kolarze mają do pokonania 21 etapów o łącznej długości 3459 km. W praktyce będzie to osiem odcinków płaskich, siedem pagórkowatych, pięć górskich oraz jeden w jeździe indywidualnej na czas (w tym roku o płaskiej trasie). Organizatorzy zaplanowali także dni przerwy w rywalizacji: 11 maja, 18 maja i 25 maja.

Giro d'Italia, czyli wyścig dookoła Włoch, wielokrotnie rozpoczynał się poza granicami tego państwa. Organizatorzy motywują to zwiększeniem prestiżu i nadaniem międzynarodowej rangi imprezie.  Grande Partenza, czyli Wielki Wyjazd, rozpoczynał się już w San Marino, Monako, Belgii, Watykanie, Grecji, Francji, Holandii, Danii, Irlandii Północnej, w Izraelu, na Węgrzech, a nawet w Albanii.

 Podjazdy Giro d'Italia 2026, które pokażą, kto jest najsilniejszy

Podobnie, jak każdy inny wielki wyścig kolarski, również na Giro d'Italia jest kilka słynnych podjazdów, które mają duży wpływ na ostateczny wynik zmagań. W tym roku najciekawsze (i najtrudniejsze) góry to:

• Lyaskovets – to finałowy odcinek drugiego etapu wyścigu, który zlokalizowany jest w Bułgarii. Kolarze muszą pokonać podjazd o średnim nachyleniu ok. 7,5%, co pozwala zyskać przewagę puncherom.
• Blockhaus – podjazd stanowiący część 7. etapu (13,6 km; 8,4%). Odcinek ten określany jest bardzo często najtrudniejszym w Apeninach. Wyzwaniem jest stałe, wysokie nachylenie.
• Pila (Gressan) – podjazd ten powraca jako część wyścigu po niemal 30 latach. To około 16,5 km odcinek etapu 14. o nachyleniu wynoszącym aż 7,1%.
• Muro di Ca’ del Poggio – znajduje się na 18 etapie. To krótki, ale bardzo stromy podjazd, pozwalający na dokonanie ataku i wyprzedzenie peletonu przez najmocniejszych zawodników (1,1 km; 12,2%).
• Passo Giau – na 19. Etapie czeka należy pokonać najwyższy punk Giro 2026, czyli Cima Coppi, czyli bardzo stromy podjazd w Dolomitach (9,9 km; 9,3%).
• Piani di Pezzè – czyli finałowy odcinek etapu 19. Ma długość 5 km i średnie nachylenie wynoszące ok. 9,6%.
• Piancavallo – podjazd na etapie 20 (14,5 km; 7,8%), który pozwala „góralom” na zdobycie dodatkowych punktów przed wieńczącym wyścig etapem 21 – płaskim.

Koszulka kolarska ASSOS Mille GT S11 Evo EF Replica 2026 Giro

Sprawdź

Okulary rowerowe OAKLEY Sphaera Slash PRIZM Road Giro d'Italia

Sprawdź

Okulary rowerowe OAKLEY Sphaera Strike Giro d'Italia PRIZM Road Black

Sprawdź

 Giro d'Italia – historia największego kolarskiego wyścigu we Włoszech

„La Gazzetta dello Sport”, czyli włoski dziennik sportowy, był inicjatorem wyścigu dookoła Włoch. Jego pierwsza edycja miała miejsce w 1909 roku i udział w niej wzięło 127 zawodników. Trasa z Mediolanu mierzyła niespełna 2500 km i została podzielona na osiem etapów.  Pierwszą edycję zwyciężył Luigi Ganna, który na co dzień był murarzem.

Początkowo formuła wyścigu opierała się na systemie punktowych. Dopiero od 1914 roku zastąpiono ją klasyfikacją czasową, w której główne skrzypce grają czasy poszczególnych etapów. To właśnie w tym roku także uczestnicy mieli do pokonania rekordowy etap wynoszący aż 430 km – z Lucci do Rzymu.

Giro d'Italia uznawana jest za jeden z najważniejszych wyścigów kolarskich na świecie.  Należy do cyklu UCI WorldTour. To jeden, obok Vuelta a España, z najlepiej punktowanych wyścigów etapowych. Zawodnik może zdobyć 1100 punktów UCI za wygraną klasyfikację generalną, a 180 za każdy etap.

 Najbardziej utytułowani kolarze w historii Giro d'Italia

W klasyfikacji generalnej Giro d'Italia przez naprawdę długi czas prym wiedli Włosi. Aż do 1950 roku kolarze z Italii pojawiali się na mecie jako pierwsi. Zawodnikiem, który złamał tę regułę, był Szwajcar - Hugo Koblet.

Inne rekordowe osiągnięcie należy do Miro Panizza, Włocha, który startował w Giro d'Italia aż 18 razy (w tym 16-krotnie dodarł do mety) w latach 1967-1985. Pod koniec swojej kariery w 1980 roku zajął drugie miejsce w klasyfikacji generalnej, co było jego największym osiągnięciem. Jego osiągnięcie wyrównał współcześnie Domenico Pozzovivo, który startował w latach 2005-2024.

W ostatnich latach Giro d'Italia zwyciężali:

 Polacy na Giro d'Italia

Polscy zawodnicy wielokrotnie zdobywali na Giro d'Italia wysokie miejsca na podium. Polakiem, który aż pięciokrotnie wygrał etapy jazdy indywidualnej na czas był Lech Piasecki (1986, 1988 i trzykrotnie w 1989 roku). To jednak niejedyne sukcesy sportowe.

W etapówkach godnie reprezentowali nas także inni kolarze. Drugie miejsce zajmowali Bartosz Huzarski (2012) i Stanisław Aniołkowski (2024). Na trzeciej pozycji znajdowali się: legendarny Czesław Lang, Zbigniew Spruch, Michał Gołaś czy Joachim Halupczok.

Również w klasyfikacji generalnej Polacy plasowali się na wysokich miejscach. Rafał Majka w 2016 roku zajął 5. miejsce. Dwukrotnie – w 2014 i 2019 roku – znajdował się na 6. lokacie. Przemysław Niemiec w 2013 roku również otwierał drugą piątkę najlepszych zawodników Giro d'Italia.

Zarówno w kobiecej klasyfikacji generalnej Giro d'Italia (Giro Donne), jak i etapowej nie mieliśmy spektakularnych sukcesów. Polki często znajdowały się w TOP 20-30, czego przykładem jest m.in. Katarzyna Niewiadoma.

 Transmisja Giro d'Italia w Polsce. Gdzie oglądać najciekawsze etapy?

Wielu kibiców chce być na bieżąco z przebiegiem wyścigu i zastanawia się, gdzie oglądać Giro d'Italia w Polsce. Prawa do transmisji należą do grupy Eurosport, która na żywo będzie pokazywała każdy z etapów wyścigu na kanałach Eurosport 1 i Eurosport 2.

Zawsze aktualny, dzisiejszy etap Giro d'Italia mogą obserwować także subskrybenci platform streamingowych HBO Max i Player po wykupieniu odpowiednich pakietów. Duża popularność wyścigu sprawia, że komentują go najlepsi eksperci oraz zawodowi kolarze.

 Giro D’Italia Women, czyli kobieca wersja wyścigu dookoła Włoch

Historia kobiecej edycji Giro D’Italia jest znacznie krótsza niż wyścigu dla mężczyzn. Pierwszy raz odbył się on w 1988 roku, więc w tym roku wystartuje po raz 37. Wyścig zdominowany został przez Włoszki. Pierwsze miejsce w klasyfikacji generalnej Giro d’Italia aż pięciokrotnie zdobyła Fabiana Luperini (1995-1998 i 2008).

Giro d’Italia na przestrzeni lat impreza kilkakrotnie zmieniała nazwę:

• 1988 – 2012 Giro d’Italia Femminile,
• 2013 – 2020 Giro Rosa,
• 2021 – 2023 Giro d’Italia Donne,
• od 2024 Giro d’Italia Women.

Kobiety ścigają się w innym terminie niż mężczyźni. Rywalizacja trwa od 30 maja do 7 czerwca. W jej trakcie zawodniczki pokonają 1153,7 km z 12500 m przewyższeń. Rywalizują na dziewięciu etapach, wśród których królewskim określany jest 8. z przejazdem przez przełęcze Colle delle Finestre (18,5 km; 9,2%).

Ze względu na długość dystansu i czas trwania wyścigu (9 dni) organizatorzy nie zaplanowali dni wolnych.