Program
lojalnościowy
4,9/5 Nasza ocena
na Opineo
Punkty odbioru rowerów
Dostawa gratis w 24h
Nie każdy podjazd musi być próbą charakteru. Przełęcz Przegibek (663 m n.p.m.) w Beskidzie Małym to siedem kilometrów równego, leśnego asfaltu, który zaczyna się praktycznie na granicy Bielska-Białej – bez ścian, bez dwucyfrowych nachyleń i bez dramatów. Dlatego od lat jest to pierwsza góra sezonu dla całej okolicy: wjeżdża się tu w marcu, żeby sprawdzić, ile zostało z zimy, i wraca przez cały rok, bo przez przełęcz przechodzą właściwie wszystkie sensowne pętle po Beskidzie Małym. Oficjalny segment podjazdu znajdziesz na Stravie.
To pierwsza rzecz do wyjaśnienia, bo pomyłka kosztuje tu sto kilometrów objazdu. W Beskidach są dwie różne Przełęcze Przegibek i mają ze sobą wspólną tylko nazwę:
Jeśli planujesz wyjazd na podstawie samej nazwy, sprawdź współrzędne. Segment, o którym piszemy, opisany jest na Stravie jako zlokalizowany w Bielsku-Białej, czyli dotyczy wersji z Beskidu Małego.
Klasyczna wersja startuje na południowym skraju miasta, w rejonie Straconki, i prowadzi w górę doliną w stronę przełęczy. Dane zależą od tego, gdzie postawisz start:
Te rozbieżności nie są błędem – to ten sam podjazd mierzony od czterech różnych punktów. Istotny wniosek jest jeden: nachylenie jest tu wyjątkowo równe. Nie ma fragmentów, na których trzeba wstawać z siodełka, a kto zna Magurkę Wilkowicką z drugiej strony Bielska, odczuje różnicę natychmiast: tam średnia 8,4%, tu 4%.
Dla porównania skali trudności – 163 punkty Przegibka wobec 566 dla Magurki i 873 dla Przełęczy Karkonoskiej. To nie jest podjazd, którym się ktoś chwali. To podjazd, na którym się rozjeżdża.
Oficjalny segment nosi nazwę Przełęcz Przegibek i jest oznaczony jako segment rowerowy w rejonie Bielska-Białej. Parametry, czasy i aktualne rekordy KOM/QOM wymagają zalogowania się na Stravie – warto je sprawdzić bezpośrednio, bo przy średniej 4% czasy są wrażliwe na wiatr i na to, czy jedzie się solo, czy w grupie.
Asfalt jest dziś bardzo dobry. Jeszcze kilkanaście lat temu jeżdżący narzekali, że zjazd z Przegibka w stronę Bielska ma nawierzchnię fatalną dla roweru szosowego — ale po remoncie ten sam rowerzysta odwołał własną opinię i opisał ją jako idealną dla szosówki. Dziś podjazd „wjeżdża się bardzo płynnie", również na wąskich oponach.
Ruch jest realnym minusem. Droga przez przełęcz to trasa publiczna łącząca Bielsko z Międzybrodziem, a na odcinku od Straconki jest wąska, kręta i dość ruchliwa. W przewodniku po bielskich trasach rowerowych podjazd pod Przegibek opisano wprost jako najtrudniejszy i najbardziej niebezpieczny fragment całego szlaku – nie z powodu nachylenia, a właśnie ruchu. Unikaj weekendowych popołudni, kiedy okolica wraca z Międzybrodzia, i zadbaj o oświetlenie widoczne od tyłu.

Przełęcz da się zdobyć także z przeciwnej strony, od Międzybrodzia Bialskiego – i ta wersja jest wyraźnie krótsza, w okolicach czterech kilometrów, za to nieco bardziej zwarta. W lokalnych zestawieniach tras opisuje się ją jako łagodny podjazd zwieńczony długim zjazdem, i to właśnie ten kierunek daje najprzyjemniejszą pętlę: w górę od Bielska, w dół do Międzybrodzia, wzdłuż jezior i powrót.
Na samej przełęczy działa bar Gawra – naturalny punkt postoju, zwłaszcza jeśli dzielisz trasę na dwa podjazdy.
Jedna uczciwa uwaga: widoków ze szczytu praktycznie nie ma. Przełęcz jest zalesiona i w rowerowych dyskusjach pojawia się opinia, że Przegibek jest „fajny na początek sezonu, ale nudny" – bez ostrych ścian i bez panoramy. Jeśli szukasz nagrody widokowej, zaplanuj go jako element większej trasy, a nie cel sam w sobie.
Przez przełęcz przechodzi szlak pieszy w stronę Magurki Wilkowickiej, a dla jeżdżących w terenie przełęcz jest wygodnym punktem startu – stąd na szczyt prowadzi szeroka droga leśna. Dla szosowców naturalnym rozwinięciem jest pętla z drugim dużym podjazdem Beskidu Małego, Przełęczą Kocierską: całość w okolicach 76 km i 1200 m przewyższenia, w całości po asfalcie, z widokami na Skrzyczne, Jezioro Żywieckie i Babią Górę w tle, mijając obie zapory na Sole i Górę Żar.
Jeśli wolisz wersję lżejszą, z przełęczy prowadzi w dół spokojna trasa w kierunku Starego Bielska – 17 km z przewagą zjazdu, w 70% po asfalcie.
Dojazd jest wyjątkowo prosty, ponieważ podjazd zaczyna się w granicach Bielska-Białej, więc da się tu przyjechać pociągiem i wjechać na przełęcz w ramach popołudniowego treningu. Sezon trwa praktycznie cały rok – droga jest publiczna i odśnieżana – ale realnie najlepszy czas to od marca do października.
Dbamy o Twoją prywatność!
Korzystamy z plików cookies i innych podobnych technologii. Wiąże się to z przetwarzaniem zebranych z ich wykorzystaniem danych osobowych, których administratorem jest DADELO S.A. z siedzibą w Bydgoszczy.
Korzystamy z plików cookies w celu:
W tych celach przetwarzamy Twoje dane osobowe zebrane z wykorzystaniem cookies.
Zgodę możesz wycofać w dowolnym momencie zmieniając ustawienia.
Szczegółowe informacje o Twoich danych osobowych oraz o przysługujących Ci prawach znajdziesz w naszej Polityce prywatności.
Jednym z naszych partnerów jest Google. Dowiedz się więcej o tym, jak Google przetwarza Twoje dane osobowe.
Ustawienia plików cookies:
Poniżej możesz sprawdzić, jakie dane zbieramy w ciasteczkach i po co je zbieramy. Nie na wszystkie musisz się zgodzić.