Program
lojalnościowy
4,9/5 Nasza ocena
na Opineo
Punkty odbioru rowerów
Dostawa gratis w 24h
Jeśli szukasz w Polsce podjazdu, który sprawdzi naprawdę wszystko – nogi, przełożenia i głowę – to jest właśnie ten adres. Przełęcz Karkonoska leży na wysokości 1198 m n.p.m., w połowie długości głównego grzbietu Karkonoszy, a prowadzi na nią asfalt tak stromy, że dwukrotnie utrzymuje średnią powyżej 15% na odcinku kilometra. To jeden z nielicznych polskich podjazdów, które trafiają do międzynarodowych rankingów wspinaczek. I jedyny, na którym zjazd bywa trudniejszy od podjazdu.
Klasyczna wersja zaczyna się w Podgórzynie pod Jelenią Górą, na wysokości około 350 m n.p.m., i prowadzi niebieskim szlakiem przez Przesiekę aż na przełęcz. Licząc od tabliczki w Podgórzynie masz do pokonania 12,5 km, a w ujęciu „od miejsca, gdzie droga naprawdę zaczyna się piąć” – 10,5 km i 841 m w pionie, co daje średnio 8%.
Ta średnia jest jednak najbardziej kłamliwą liczbą w całym tekście. Pierwsze kilometry to spokojne 3%, w Przesiece nachylenie rośnie do 6%, potem do 8%, i do tego momentu wszystko wygląda jak przyjemna rozgrzewka w cieniu świerków. Obok ośrodka „Chybotek” droga wjeżdża w las i po około kilometrze pojawia się pierwszy krótki fragment o nachyleniu rzędu 22%, który dla wielu kończy się nagłym rachunkiem sumienia z doboru kasety.
Właściwy atak szczytowy startuje na skrzyżowaniu z Drogą Sudecką. Zostaje wtedy nieco ponad 4 km i to one decydują o tym, jak zapamiętasz ten dzień. Na powitanie dostajesz kilometr o średniej 15,7%, z maksimum dochodzącym do 27% na krótkim, pięćdziesięciometrowym fragmencie. Potem jest „łatwiej”, czyli około 10%, a w okolicach wyjazdu z lasu ściana wraca.
Taktyka jest banalnie prosta i bardzo trudna do wykonania: nie wolno się rozpędzić na dole. Kto na odcinku do Przesieki jedzie w tempie z Pomorza, ten ostatnie dwa kilometry przechodzi pieszo w butach kolarskich. Zdecydowanie warto mieć przełożenie, które pozwala utrzymać kadencję powyżej 60 – kompakt z kasetą 11-34 to absolutne minimum, a znacznie przyjemniej wjeżdża się na 1x z pięćdziesiątką z tyłu albo na gravelu z szerszą oponą.
Na Stravie segment liczony od Podgórzyna przez Przesiekę to około 9 km przy średniej 8,5% i maksimum 18%, z 762 m wzniosu. Czasy w okolicach 50 minut przy średniej 12 km/h są w komentarzach uznawane za bardzo przyzwoite – i dobrze pokazują skalę: to prędkość, przy której trzeba już pilnować równowagi.
Asfalt w górnej części podjazdu jest w złym stanie – dziury, piach na zakrętach, miejscami spękana nawierzchnia na wysokości drogi z Borowic. Pod górę da się to ominąć, bo jedzie się wolno. W dół, na wąskich oponach i z rozgrzanymi hamulcami, to już poważna sprawa i wielu rowerzystów woli w ogóle nie wracać tą samą drogą. Jeśli planujesz zjazd po polskiej stronie, zaplanuj też zapas na opony o większej szerokości i sprawdź klocki przed wyjazdem.
Jest też wersja dla tych, którzy chcą zaliczyć przełęcz, ale niekoniecznie z kilometrem po 15%. Podjazd z Podgórzyna przez Borowice jest dłuższy i daje znacznie więcej czasu na rozgrzewkę, choć ostatnie kilometry pozostają brutalne i wymagają doświadczenia. Mniejsze zło, nie spacer.
Droga na przełęcz biegnie przez Karkonoski Park Narodowy, więc obowiązują tu specjalne przepisy. Turystyka rowerowa jest dozwolona wyłącznie na wyznaczonych odcinkach – i dobra wiadomość jest taka, że niebieski szlak na Przełęcz Karkonoską oraz do schroniska Odrodzenie znajduje się na tej liście. Na trasach o przebiegu wspólnym z pieszymi rowerzysta ustępuje pierwszeństwa, a na zjazdach odpowiada za bezpieczeństwo.
Wstęp do parku jest płatny: bilet jednodniowy to około 11 zł (ulgowy 5,50 zł), trzydniowy 26 zł, a mieszkańcy gmin otuliny – m.in. Podgórzyna, Jeleniej Góry, Szklarskiej Poręby i Karpacza – wchodzą bezpłatnie. Są też dni z wolnym wstępem: 16 stycznia, 24 maja i 10 sierpnia. Stawki zmieniają się zarządzeniami dyrektora KPN, więc przed wyjazdem rzuć okiem na kpn.gov.pl.
Od polskiej strony przełęcz jest zamknięta dla ruchu samochodowego, co jest ogromną zaletą – na podjeździe praktycznie nie masz nad sobą blachy. Od czeskiej strony wjazd jest możliwy, dlatego na górze bywa gwarno: czeka restauracja, schronisko i parking.
Najpopularniejsze rozwiązanie to zjazd po czeskiej stronie świetnym asfaltem do Špindlerova Mlýna i powrót do Polski przez Harrachov i Szklarską Porębę. Cała pętla z Jeleniej Góry zamyka się w okolicach 85 km i jest zdecydowanie przyjemniejsza dla rąk niż powrót tą samą drogą. Po drodze mijasz Zamek Chojnik, Przesiekę z Wodospadem Podgórnej i – jeśli zostaną siły – możesz dorzucić Przełęcz Okraj od Kowar.
Sezon trwa realnie od maja do października. Wiosną w górnej części długo leży śnieg, a na mokrym, zacienionym asfalcie w lesie przyczepność spada drastycznie. Zabierz wiatrówkę, bo różnica temperatur między Podgórzynem a przełęczą to często 8-10°C, i naładowany licznik – bez niego nie docenisz, jak długo trwa ten kilometr.
Szukasz innych wyzwań rowerowych? Poznaj naszą listę najciekawszych podjazdów szosowych w Polsce.
Dbamy o Twoją prywatność!
Korzystamy z plików cookies i innych podobnych technologii. Wiąże się to z przetwarzaniem zebranych z ich wykorzystaniem danych osobowych, których administratorem jest DADELO S.A. z siedzibą w Bydgoszczy.
Korzystamy z plików cookies w celu:
W tych celach przetwarzamy Twoje dane osobowe zebrane z wykorzystaniem cookies.
Zgodę możesz wycofać w dowolnym momencie zmieniając ustawienia.
Szczegółowe informacje o Twoich danych osobowych oraz o przysługujących Ci prawach znajdziesz w naszej Polityce prywatności.
Jednym z naszych partnerów jest Google. Dowiedz się więcej o tym, jak Google przetwarza Twoje dane osobowe.
Ustawienia plików cookies:
Poniżej możesz sprawdzić, jakie dane zbieramy w ciasteczkach i po co je zbieramy. Nie na wszystkie musisz się zgodzić.